പാരീസ് ഉടമ്പടിയും 1.5 ഡിഗ്രി നിയന്ത്രണവും !

FEPAD Climate Series – 5 

2015-ലെ പാരീസ് ഉടമ്പടി : 1.5°C, 2°C പരിധികൾ

2015 ഡിസംബർ 12-ന് പാരീസിൽ നടന്ന COP21-ൽ,196 കക്ഷികൾ (രാജ്യങ്ങളും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും) ചേർന്ന് പാരീസ് ഉടമ്പടി അംഗീകരിച്ചു.2016 നവംബർ 4-ന് ഇത് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു.

വ്യവസായവൽക്കരണത്തിന് മുമ്പുള്ള ശരാശരി താപനിലയേക്കാൾ (1850–1900 കാലഘട്ടത്തിലെ ശരാശരി)ആഗോളതാപനം"2°C-ൽ വളരെ താഴെയായി" നിലനിർത്തുക എന്നതായിരുന്നു ഇതിന്റെ പ്രധാന ലക്ഷ്യം. ഒപ്പം താപവർദ്ധനവ് 1.5°C ആയി പരിമിതപ്പെടു ത്താൻ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്യുക.

ചെറിയ ദ്വീപ് രാഷ്ട്രങ്ങളും ഏറ്റവും ദരിദ്ര രാജ്യങ്ങളുമാണ് 1.5°C എന്ന പരിധി നേടിയെടുത്തത്. അവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം 2°C എന്നാൽ മുങ്ങിപ്പോകുന്ന ദ്വീപുകളും വിളനാശവും ജീവനെടുക്കുന്ന കൊടുംചൂടുമാണ്. "ജീവിക്കാൻ 1.5" എന്നതായിരുന്നു അവരുടെ മുദ്രാവാക്യം.

ക്യോട്ടോ ഉടമ്പടിയിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായാണ് പാരീസ് പ്രവർത്തി ക്കുന്നത്.മുകളിൽ നിന്നുള്ള നിർബന്ധിത വെട്ടിച്ചുരുക്കലുകളൊന്നും ഇവിടെ നിശ്ചയിച്ചിട്ടില്ല.ഓരോ രാജ്യവും എൻ.ഡി.സി-യിലൂടെ (NDC - അതത് രാജ്യങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാലാവസ്ഥാ കർമ്മപദ്ധതി) സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ നിശ്ചയിക്കുകയും ഓരോ അഞ്ച് വർഷം കൂടുമ്പോഴും അത് പുതുക്കുകയും വേണം.

ഇത് സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങൾക്ക് ഏറെ അനുകൂലമായി മാറി. സമ്പന്നരായ മലിനീകരണക്കാരും വികസ്വര രാജ്യങ്ങളും തമ്മിൽ ക്യോട്ടോ കരാറിലുണ്ടായിരുന്ന വ്യക്തമായ വേർതിരിവ് ഇതോടെ ഇല്ലാതായി. 'നഷ്ടവും നാശനഷ്ടവും'(Loss and damage)എന്നതിന് ഒരു വകുപ്പ് ഉൾപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും,കാലാവസ്ഥാ വ്യതിയാനം വരുത്തിവെച്ച നാശനഷ്ടങ്ങൾക്ക് നഷ്ടപരിഹാരം ആവശ്യപ്പെടാ നുള്ള അവകാശത്തെ പാരീസ് ഉടമ്പടി തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

ട്രംപിന്റെ കീഴിൽ അമേരിക്ക രണ്ടുതവണ ഈ കരാറിൽ നിന്ന് പിന്മാറി.രണ്ടാമത്തെ പിന്മാറ്റം 2026 ജനുവരി 27-ന് പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു.

2024-ൽ ലോകത്തെ വാർഷിക ശരാശരി താപനില ഒരു വർഷം മുഴുവൻ 1.5°C എന്ന പരിധി മറികടന്ന് ഏകദേശം 1.55°C-ൽ എത്തിയതായി ഡബ്ല്യു.എം.ഒ (ലോക കാലാവസ്ഥാ സംഘടന) വ്യക്തമാക്കുന്നു.പാരീസ് കണക്കാക്കുന്നത് ദീർഘകാല ശരാശരിയാണെങ്കിലും, ഈ മുന്നറിയിപ്പ് തികച്ചും വ്യക്തമാണ്.

എൻ.ഡി.സികൾ: വാഗ്ദാനങ്ങളും ഇന്ത്യയുടെ ഉറപ്പുകളും

പാരീസ് ഉടമ്പടിയുടെ കീഴിൽ,ഓരോ രാജ്യവും സ്വന്തം എൻ.ഡി.സി. (രാജ്യങ്ങൾ സ്വയം നിശ്ചയിക്കുന്ന കാലാവസ്ഥാ കർമ്മപദ്ധതി) തയ്യാറാക്കുന്നു.ഇത് ഓരോ അഞ്ച് വർഷം കൂടുമ്പോഴും പുതുക്കേണ്ടതുണ്ട്.

ഏറ്റവും പുതിയ ഘട്ടം 2035-ലേക്കുള്ള ലക്ഷ്യങ്ങളാണ് മുന്നോട്ടു വെക്കുന്നത്.ഇന്ത്യ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഭൂരിഭാഗം രാജ്യങ്ങൾക്കും 2025-ലെ സമയപരിധി പാലിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

2019-ലെ നിരക്കുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, ഈ പദ്ധതികൾ വഴി 2035 ആകുമ്പോഴേക്കും ആഗോള ഉദ്‌ഗമനം ഏകദേശം 12% മാത്രമേ കുറയ്ക്കാൻ സാധിക്കൂ എന്ന് 2025 നവംബറിലെ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ യുടെ വിലയിരുത്തൽ വ്യക്തമാക്കുന്നു.എന്നാൽ ആഗോളതാപനം 1.5°C-ൽ പരിമിതപ്പെടുത്തണമെങ്കിൽ ഉദ്‌ഗമനത്തിൽ ഏകദേശം 60% കുറവ് ആവശ്യമാണെന്നാണ് ഐ.പി.സി.സി. വ്യക്തമാക്കുന്നത്.

2026 ഏപ്രിൽ 24-നാണ് ഇന്ത്യ 2035-ലേക്കുള്ള എൻ.ഡി.സി. സമർപ്പിച്ചത്. അതിൽ മൂന്ന് പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങളാണുള്ളത്.

ഒന്നാമതായി, ജി.ഡി.പി.യുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തിയുള്ള ഉദ്‌ഗമന തീവ്രത 2005-ലെ നിരക്കിൽ നിന്ന് 47% ആയി കുറയ്ക്കുക (2030-ലേക്ക് നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന 45% എന്ന ലക്ഷ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള വർദ്ധനവ്).

രണ്ടാമതായി,വൈദ്യുതോല്പാദന ശേഷിയിൽ ഫോസിൽ ഇതര സ്രോതസ്സുകളുടെ (സൗരോർജ്ജം, കാറ്റ്, ജലം, ആണവോർജ്ജം) പങ്ക് 60% ആയി ഉയർത്തുക.2025-ൽ തന്നെ ഇന്ത്യ 50% എന്ന നാഴികക്കല്ല് പിന്നിട്ടിരുന്നു.

മൂന്നാമതായി, വനങ്ങളിലൂടെയും മരങ്ങളിലൂടെയും കാർബൺ ആഗിരണം ചെയ്യുന്നത് 2005-ലെ നിലവാരത്തേക്കാൾ 3.5 മുതൽ 4 ബില്യൺ ടൺ വരെയായി വർദ്ധിപ്പിക്കുക.

എന്നാൽ ഉദ്‌ഗമന തീവ്രത മാത്രം ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ വളരുന്നതിനനുസരിച്ച് മൊത്തം മലിനീകരണ ഉദ്‌ഗമനം ഉയർന്നു കൊണ്ടേയിരിക്കാൻ ഇടയാക്കും.2026 ജനുവരിയിലെ കണക്കനുസ രിച്ചും ഇന്ത്യയിലെ വൈദ്യുതിയുടെ 69% കൽക്കരിയിൽ നിന്നാണ് ലഭിച്ചത്; കൂടാതെ 2030-ഓടെ ഏകദേശം 56 ജിഗാവാട്ടിന്റെ പുതിയ കൽക്കരി നിലയങ്ങളും ആസൂത്രണം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

വനവൽക്കരണ കണക്കുകളിൽ സ്വാഭാവിക വനങ്ങളുടെ നാശത്തെ മറച്ചുവെക്കാൻ പ്ലാന്റേഷനുകൾ ഉൾപ്പെടുത്താറുണ്ടെന്ന് വിദഗ്ദ്ധർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടുന്നു; ഗ്രേറ്റ് നിക്കോബാറിലെ സംഭവവികാസങ്ങൾ ഇതിന് ഉദാഹരണമാണ്.

സമ്പന്ന രാജ്യങ്ങളുടെ പദ്ധതികള് അവരുടെ ന്യായമായ ബാധ്യതയേക്കാൾ വളരെ താഴെയാണ്; മാത്രമല്ല,അവർ നൽകേണ്ട കാലാവസ്ഥാ ധനസഹായവും ലഭ്യമാകുന്നില്ല.

CN Jayarajan 

— FEPAD (Forum for Ecological Protection and Alternative Development)